Şiirler

İstanbul’da

İstanbul da bir dolunay gecesi

Yüksek binalarda yanıp sönen ışıklar

Gökyüzünde parlayan yıldızlar

Yüzüme dokunan ılık rüzgar

Ve Florence Nigthingale hastanesinde

Ölümü bekleyen 80 yaşında bir kadın

Saçları gri beyaz

Gözleri göz çukuruna çökmüş

Yüzü soluk cildi kuru

Ölüm yanıbaşında

Toprak onu ister gibi

Açmış kollarını bekliyor bir sevgili

Dinliyorum kalbinin sesini

Vermeden önceki son nefesini

İstanbul’da bir dolunay gecesi

Bir ölüm ,bir hayat,bir masal hikayesi

Duyduğum Nebiye hanımın koridordaki sesi

El-ve-da son kelimesinin üç hecesi

 

Ebubekir Emre Men

BENZER KONULAR

Yorumlar

Yorum Yapınız